For my Pedhanana!
నీ ముఖం నేను చూడలేదు కానీ, నీ కనుల మెరుపు నాకెప్పుడూ అగుపడ్తుంటది నూ మాట్లాడుతుంటే వినలేదు కానీ, నీ గొంతుక పాడిన ఆ విప్లవ గానం నా చెవిలో ఎప్పుడు ధ్వనిస్తూనేవుంటది నూ చెప్పే కథలూ వినలేదు కానీ, నీ కథనే వింటూ సాగినా నూ మాట్లాడిన మాటలు, ప్రజల కోసం ఎత్తిన ఎర్రని జెండా నీ దేహాన్ని ఎరుపుగా మార్చిన తూటా రక్తంతో తడిసిన ఈ నేల మోగించింది ధిక్కార స్వరం ఆ (సభల) రోజు వేల నినాదాలలో వినిపించింది నీ వాదం కాగడాల వెలుగు చూపించింది నీ క్రాంతి నూ ఎత్తిన ఎర్రని జెండా కనిపించింది వేల జెండాలుగా రెపరెపలాడుతూ ప్రతి ఏటా ఈ రోజు నీకై చేసే నినాదం నీ జీవనకాంక్షకై మే చేసే శపథం: అమరుడా! నీ మాటా మరువలేం ... బాటా మరువలేం నూ ఎత్తిన ఎర్రటి జెండా ఎన్నటికీ దించలేం --భావన 20.05.15