నా లోని భావన.....

నా మనసు మూగబోయిన ప్రతిసారీ అద్దం పట్టిన తాను మూగబోయి మూడేళ్లు దాటినా తన మౌనం నాతో ఇంకా మాట్లాడుతూనే ఉంది. అప్పుడూ అంతే రోజూ పడుకునే ముందు వేరే వారి జీవిత గాధలు. ఇప్పుడు కూడా తన జీవన సారాంశమే రోజుకొకటిలా నా జీవనాన్ని సాగించడానికి. ఈ ఏడ్పు మొహాన్ని, ఉన్నప్పుడల్లా నవ్వించి, పోయి ఈ రాతి గుండెతో కన్నీళ్లు కారిస్తుంది. కోపమో అలకో తన మీద నాకు నా మీద తనకూ ఎప్పుడూ లేదు అయినా తనని తాను దండించుకొని నాకు శిక్ష విదించిపోయింది. ముళ్లదారున్నంతసేపు నా తోడు గా పట్టుకు నడిపించింది, రహదారి వరకు. అది రాగానే తన ఆసర ఇంక అక్కర్లెదనుకుందో ఏమో. కానీ ఎట్ల చెప్పను బామ్మతో నా ప్రయాణం, బామ్మ లేనప్పుడు కన్నీటితో మొదలు, కన్నీటితో ముగింపు నా పుట్టుక, తన చావు లాగా... ~భావన

తెర చాటు దాగున్న, అచ్చం నీ కొంగు చాటునున్నట్టు కానీ ఈ సారీ ప్రపంచం నువ్వు చదివి వినిప్పించిన పుస్తకాల్లతో కాక ప్రజలతో చూస్తూ ~భావన

గాలితో నా మాటలు మొదలెట్టినా నూ ఆహుతై దానితో పాటు పయనిస్తున్నప్పటినుంచి అగ్గితో ఆటాడూకోడంలో ఇక భయం పోయింది అది నీ శాశ్వత నిద్రకు పానుపు అయినప్పటినుంచి ఆ నీరు నా మనసుని మరింత హత్తుకుంటుంది (అది కన్నీరయినా) నీ అస్తికలు దానిలో కలిసినప్పటినుంచి ఈ భూమి మీద మక్కువ మరింత పెరిగింది నిన్ను తనలోకి ఆహ్వానించినప్పటినుంచి అందుకేనేమో ఈ పంచభూతాలతో నా అనుబంధం మరింత ధృడపడింది నన్ను అంత తేలికగా ఓటమి అంచులలోకి పోనీకుండ ఆపుతుంది ~భావన

ఎట్లని నచ్చచెప్పుకోమంటవు నన్ను తెగి పడిన తల, నాలాగే బతుకెతుక్కుంటున్న బాటసారిదే కాని నాది కాదనా? మూగబోయిన గాత్రం, నన్ను ప్రేరేపించిన గళానిదే కాని నాది కాదనా? మసైపోయిన తనువు, చీకటిని జయించ వచ్చిన కాగడాలదే కాని నాది కాదనా? చిందిన రక్తం, అయిన గాయం, నాకోసం ఎదురొడ్డిన వాల్లదే కాని నాది కాదనా? సంకెళ్లతో బంధించబడ్డ సత్యం చెరసాలలో నిందింపబడ్డ న్యాయం, నాకోసం పిడికిళెత్తిన వాళ్లదే కాని నాది కాదనా? జీవచ్చవమయ్నా సరే, జీవితం సాగించాలనుకుంటున్న నాకు ఎట్లని నచ్చచెప్పుకోమంటవు నన్ను . . నీకై చూపిచ్చి! ~భావన