నా లోని భావన.....

విధి ఆడిన వింత నాటకం వేదిస్తుంటే మది పాడిన అనురాగ గానం బాధిస్తుంటే విధిలో విలీనమైన నిన్ను కలత చెందిస్తుంటే ప్రేమ గీతం, ఆప్యాయమైన మాట నిందిస్తుంటే తప్పని భావుస్తుంటే చందమామ మోముపై మిగిలిన మచ్చలా మదిలో ఈ నా తప్పు బాధిస్తుంటే వెంటాడి వేదిస్తుంటే నా మదికేదీ సమాధానం శ్రుతిమించిన నా గానం స్థితి తప్పని నా రాగమ్మ్ స్నేహమే నా తోడు రానంటుంటే  మది నిండిన స్నేహానికి నా మాటేలా నీడైన నా నేస్తం ఇక తోడురానంటుంటే  నీడలోని నా మనసు భావమేలా 

మానవత్వమా..దైవత్వానికి మరో రూపమా.. నీ జాడే లేక మిగిలిన లోకానికి దారే చూపుమా.. మనిషికి రూపం మానవత్వమైతే మానవత్వం ఉందో లేదో అన్న నా మనసుకి మనిషిని చూపే దారే తెలుపుమా..  ప్రేమా,శాంతి,నిస్వార్థం,త్యాగం మానవత్వ ప్రతి రూపాలైతే మనిషన్న వాడే ఈ లోకంలో ఉన్నాడా? లేడా?? సత్యం,స్వచ్ఛత మానవత్వపు చొటైతే?  మానవ లోకమే లేదా? మనిషన్న వాడే ముందుకు రాడా?? నాశనం,కోపం,ద్వేషం అన్నిటికీ రూపాన్నిస్తుంటే.. ఆర్తనాధాలు.. ఆవేదనలు.. అవరోధాలు.. ఆటంకాలు ఇవి మనసుకి లోకం అవుతుంటే.. మనిషన్న వాడే ముందుకు రాడేంటి? మానవత్వమా..దైవత్వానికి ప్రతిరూపమా.. నీ జాడే లేక మిగిలిన లోకంలో నీకు చొటే నిల్వక నలుగుతున్న రాజ్యంలో  నా దారే ఉందటూ చూపక రావా!!!

నీలిమబ్బుల్లా ఆశలన్నీ కమ్మివేసినా... వాన చినుకుల్లాగా సుఖాల్లన్ని ఒక్కసారి మారిపోయినా  హరివిల్లులయ్ వారె నిలిచిపోరా ... నీడజాల్ల అందల్లాన్నే అందుకొని  నీటి సెలయేల్లా అడ్డంకులే ఎదురయినా ఆనందంగా ముందుకు సాగిపోరా.. వానరాల్లాగా  ఆడుతూ పాడుతూ  జీవితమంతా గేన్తులేస్తూ ముందుకే సాగిపోతూ  విజయపతకానికే చేరుకోర... ఎన్ని హదులోచినా,ఆటంకాలే ఎదురయ్నా..  ఎదురించీ శక్తే వారయ్యి  దుసుకుపోరా             ముందుకు వారే సాగిపోరా .. ఆశలన్నిటికి రెక్కలు కట్టి సంతోషాన్నే  అందుకోని జీవితాన్నే చిన్ని స్వర్గంగా మార్చుకోరా.. కృషి పట్టుదలే ఆయుధంగా మార్చుకొని      విజయమే వారి బానీసగా చేర్చుకొరా... నీలిమబ్బుల్లా ఆశలన్నీ కమ్మివేసినా... వాన చినుకుల్లాగా సుఖాల్లన్ని ఒక్కసారి మారిపోయినా  హరివిల్లులయ్ వారె నిలిచిపోరా ... నీడజాల్ల అందల్లాన్నే అందుకొని  నీటి సెలయేల్లా అడ్డంకులే ఎదురయినా ఆనందంగా ముందుకు సాగిపోరా.. వానరాల్లాగా  ఆడుతూ పాడుతూ  జీవితమంతా గే...

గోరువంక చూపించి గోరు ముద్దలు తినిపించి మాటలతో మరిపించి మా గాయాన్నే మరిపించే   అమ్మా! మీ మాయేంటో తెలుసునే మా జీవితంలో మీ మమతే చాలునే కష్ట కాలం వచ్చిందంటే ఎదురించే శక్తే నీవని ఒడిదుడుకులు ఎన్నీ ఉన్నగాని వెనకడుగే వేయక సాగిపోమని ఇచ్చిన నీ ధైర్యం చాలునే ఈ జీవితాన...    తప్పు తప్పుగా సరిదిద్దుతుంటే   ఒప్పులు తప్పేల అని తప్పుగా భావించానే ఈనాడే తెలిసిందే అమ్మ గొప్పేంటో మనిషిని మనిషిగా మార్చే మీ గణతేంటో నిను వీడాక తెలిసిందే     మిము వీడలేక ఉండలేమని  మీరే ఈ జీవితమూర్తులని..            లోకకర్తలనీ!!! 

ఓ కాలమా!    వివరించనా నా స్నేహం నీతో అంటే    నా నేస్తం నీవే అంటే    కష్టకాలం నేర్పించింది    జీవితం గడపడడమెలా అని    తప్పులను సరిదిద్దుకోమని..    సుఖ కాలం నేర్పించింది     ఆనందంలో విహరించమని    నవ్వులతొ జీవితాన్ని నింపుకోమని    కష్టలనే లొపే సుఖాన్నిస్తుంటే    భాద అనే లొపే ఆనందాన్ని పంచెస్తుంతే    కష్టాలు,సుఖాలు,అడ్డంకులు,ఆటుపోట్లు    విజయాలు,పరాజయాలు అన్నీ నీవే ఇస్తుంటే    మనుష్యుల తత్వం తెలుసుకోమని    మానవ నడవడిక నేర్పిస్తుంటే.    జీవిత మదురత్వన్ని నీతో నేర్చేస్తుంటే..  నీ అంత మంచి నేస్తం వేరెవరు??? నాకెవరు???

ఆశల తీరంలో ఆశయాల అడవుల్లో వీడిన బంధుత్వాలకు తోడైన బంధంగా వెనకడుగు వేసే సమయానా వెన్నంటే నిలిచావు చిరునవ్వుల నీ కోపం ఆప్యాయమైన నీ విసుగు అప్పుడప్పుదు నీ చిరాకు ఎల్లప్పుడు నాతో ఉండాలని నీ మాటలు వీచే చల్లగాలిలా.. నీ నవ్వులు నవ వసంతంలా.. ఆనంద దీవులు ఎల్లప్పుదు నీ వెంటే ఉండాలనీ కోటి హ్రుదయాల  భావనగా ఆకాంక్షిస్తున్నాను

ప్రతీ జ్ఞాపకం నీదై నా ప్రతీ వ్యాపకం నీవై ఎదురుచూస్తున్నది ఓ నేస్తం  నా సంతోషం నీ కోసం.. జాలువారే నీ నవ్వు కోసం.. నన్ను పలుకరించె నీ మాటకోసం.. ఆనందం దరికి చెరుతుందని పొంగి పారుతున్న ఆ గంగా నదిలా మన స్నేహం... వాన కాలం కొసం ఎన్నడు ఎదురుచూడదు దు:ఖం వస్తున్నా  అది నిన్ను చూసి .. నా దరి చేరడం ఆపేసింది. దూరమైనామని పొరపడి గెలిసి ఓడి ఆశ్ఛర్యంలో మునిగిపోతుంది పాపం తెలీదేమో దానికి కనుల దూరంలో లేకున్నా  మన కనులు ఒకటే చూస్తున్నాయని  మన మనసులు ఒకటే ఆలోచనలో ఉన్నాయని

ఆకలి పోరాటమా లేక ఆకలికయ్ పోరాటమా.... అమ్మా! అన్న పిలుపు ఆ అన్నపుర్నకు వినబడలేద? లేక ఆకలికయ్ పోరాటం చేస్తున్న వారి దాత అయి అలసి సొలసి నిధ్రుస్తుంద ? ఆకలి పోరాటమే ఆకలికి పోరాటమని పోరాబదింద? అమ్మా..ఆకలి! అన్న పిలుపు అమ్మకే ఆకలిన నాడు కధలలేదా ఆ దాత కరము ఆనాడు కరగాలేదా తన మది ఆ రోజు ... లేక ఓహ్ దాత ! దానం కోసం మది తల్లడిల్లుతున్న పైసా మున్దోచి ఆహ దీనమైన మూమూ దుర్హినంగా కనిపించి దూరం చేసిందా? అదేంటో కానీ.. ఆనాటికి,ఈనాటికి తీరిందో ,లేదో ,ఏమయిందో ఆ దాత మది కరిగిందో,కదిలిందో,ఏమందో కానీ, ఆశ్చర్యార్ధకమాయ్,అనలోచితమాయ్ చూస్తూనే ఉన్నదీ ఆ రోజు కదిలిన నా మదిని

అన్నిటా నువ్వే  అంతటా నువ్వే  అలలా వచ్చి  కోవలై వెలసి ఆత్మీయత రాగాలే పంచి అనురాగపు సందడిలే పెంచి ప్రేమనే ఒడిలొ ప్రళయమనే భావుతానే మిగిల్చి ఈనాడు పిలిచినా పలకవేమి ఏనాడు వీడనని మరిచిపోయి.. ఎడారినె మరల చేర్చి అదవిలొ మరల దూర్చి పిలిచినా పలకవేమి ఏనాడు వీడనని మరచిపోయి.. ప్రేమనే ముంగింత్లో  సంక్రాంతి ముగ్గులలో ఆత్మీయ రాగాలే మామిడాకులైతుంటే ఈనాడు ఆ అనురాగాలు సంకెళ్లే కాదా!! ఆనాటి బంధుత్వాలు జీవితాల ఆ లోకాలు ఈనాడు విడిచి వీడనని మరిచిపోయి వెలుతుంటే ఏమని చెప్పేది.. ఎంతని ఆపేది.. పొమ్మని చెప్పలేక.. పోతుంటె చూడలేక.. పిలిచినా పలకకా ....

ఏ రోజు ఏమి జరుగునో  ఎవరికీ మాత్రం తెలుసును కళ్ల ముందు జరిగేదేదో  కళ్లు మూచి తెరిచే లోపే జరిగిపోవునే  జరిగింది జరుగుతుందేమోనని  జరిగేది జరగబోయేది తలచి మురవడం ఊహించిందే జరగాలంటూ  తలచిందే కనపదాలంటూ ఆఘ్న వేయడం,ఆలోచించడం ఆగ్రహించడం,ఆవేధనచెంధడం  ఎంత వరకు న్యాయం? ఎంధరికిది సాధ్యం? విధి నీ హస్తమ? లేక     విధి నీ నేస్తమా? కాళ్ళ ముందు జరిగింది  నీ దరికి నవ్వుతోని స్వీకరించేది  హాయిగా జీవించునది విజయాలకు చేరువ అది విజయభాటలో పయనించేది అది కానీ, భాదపడడం కాదు ఈ విధి మీద నీ నిందలు కాదు